Araştırmalara göre dünya nüfüsü 2050 yılına kadar üçte bir oranında artacağı düşünülmektedir. Bununla birlikte şehirleşme oranının yüzde 40 lardan yüzde 70 lere çıkacağı öngörülmektedir. Bu araştırmalar bize gösteriyor ki, bugün sahip olduğumuz tarımsal kapasitemiz yakın gelecekte yetersiz hale gelecektir. Gitgide azalan tarımsal arazilerin daha etkin ve verimli kullanılması gerekliliği kaçınılmazdır.
Tarım arazilerinin teknoloji ile entegre bir şekilde kullanılması verimliliğin artırılmasında önemli paya sahiptir. Tabii ki bu durum; tarımsal üretim sürecini ve çiftçiyi doğru kanalla teknolojiye entegre edebilecek, güçlü organizasyonlarla mümkündür.
Tarımda sağlanan verimlilik sürdürülebilirliğin de önemli unsurudur. Küresel sorun haline gelen iklim değişikliği ve sosyo- ekonomik değişimlerin en çok tarım sektörünü etkilediği düşünülmektedir. Dünya Ekonomik Forumu’nda yayınlanan 2018 Küresel Riskler Raporu’nda, dünyayı tehdit eden beş küresel riskin neredeyse tamamının tarım ve gıda güvenliği konularıyla ilgili olduğu belirtilmiştir. Gelişen teknoloji ile tarımda dijitalleşme mümkün hale gelmiştir. Akıllı tarım uygulamaları, üretimde verimliliği artırarak , tarımsal sürdürülebilirliği desteklemektedir. Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü (FAO), teknolojik gelişmeler sonucunda tarımsal üretimin son 50 yılda %170 arttığına işaret ediyor.
Akıllı tarım uygulamalarına; sensörler, uzaktan algılamayı sağlayan drone ve uydu teknolojileri, robot teknolojileri, görüntü işleme teknolojileri ve yapay zekâ uygulamaları örnek gösterilebilir. Tarım ekosistemi için büyük önem taşıyan bu teknojik gelişmeler biyolojik çeşitlilik ile ekolojik dengeye katkıda bulunması nedeniyle de tüm dünyada hızla yerini almaktadır.
Tarım ülkesi olan Türkiye’de teknoloji ile entegre üretim sistemlerinin artması oldukça önemlidir. Böylelikle daha hızlı, efektif, verimli ve sürdürülebilir tarımdan söz edilebilir.